خيانت كرده بودند وچون از پايان كار خود در زنهار نبودند آهنگ هلاك أو كردند ، وشيخ را هم چنان كه بود به أصفهان بردند وبه تدبير كار خويش پرداخت وناتوانيش آن چنان بود كه نمىتوانست برخيزد ، وهمچنان خود را درمان مىكرد تا توانست راه برود ودر مجلس علاء الدولة حاضر شد اما با اين همه خوددارى نمىكرد ودر كار مجامعت زياده‌روى كرد وشفاى كامل نمىيافت وگاه گاه بيمارى بر مىگشت وبهتر مىشد . سپس علاء الدولة آهنگ همدان كرد وشيخ با أو رفت وبيمارى در راه برگشت تا اينكه به همدان رسيد ودانست كه نيروى وى از ميان رفته ونمىتواند بيمارى را چاره كند ، در درمان كردن خود كوتاه آمد ومىگفت مدبّرى كه در بدن من تدبير مىكرد از تدبير فرو ماند ، وديگر درمان سودمند نيست وچند روز بدين حال ماند ، وسپس نزد خداى خويشتن رفت . وعمر وى پنجاه وسه سال بود ، ومرگ وى در 428 ق . بود ، وولادتش در 375 ق » . گذرى بر كتاب نجاة شيخ الرئيس در مقدّمه نجاة ، درخواست گروهى از دوستان را علت نگارش كتاب مىداند . وى در همان جا طرح كلّى كتاب را در هفت بخش ترسيم مىكند : منطق ، طبيعيات ، هندسه ، حساب ، هيئة ( به جز بحث‌هاى متعلّق